نماز توجه به خدا است  حركتی است رو به بالا و صعود به سوی( اللَّه) انسان با نواختن آهنگ (اللَّه‏اكبر) دل خویش را به مقام قرب الهی رهنمون میدارد. خداوند دستور نماز را به بندگانش ابلاغ نموده است.

( أقم الصلاة لذكری)  نماز را برای یاد من به پا دارید. این آیه بیانگر آن است كه مهم‏ترین دلیل امر به نماز، به یاد خدا بودن است. یاد خداوند آثار و بركات زیادی در زندگی دنیوی و اُخروی انسان دارد كه از آن جمله آرامش در زندگی است.

و مهم‏ترین چیزی كه انسان در زندگی جستجو می‏كند  رسیدن به آرامش است.در جای دیگر پس از بیان نماز و ذكر و یاد خداوند بشارت می‏دهد كه  (عسی أن یبعثك ربّك مقاماً محموداً ) امید است خداوند تو را به مقام ارجمند برانگیزد.

 امام صادق(ع) فرمود: از جمله فلسفه نماز این است كه به یاد خدا بپردازید تا از او غافل نشوید و یاد او از میان نرود.تجربه و حیات بشری نشان داده است كه هر امری كه دارای نظم و آهنگ خاصی نباشد و كیفیت آن بر عهده خود انسان گذاشته  شود، كم كم رو به زوال می‏رود و به دست فراموشی سپرده می‏شود.

حال اگر نماز واجب نمیشد و تشکر از خداوند به خود انسان واگذار میشد آیا خیلی از افراد آن را فراموش نمی‏كردند. البته خداوند به  این تشکرها و نمازها نیازی ندارد و چیزی  عائد او نمی‏شود، بلكه تمامی سودش به خود ما بر می‏گردد، ولی آیا مشغله‏های گوناگون و زیبایی‏های دنیا اجازه توجه به حضرت حق را در انسان فراهم می‏نمود؟

به راستی هر یك  از ما مسلمانان چه مقدار به نمازهای مستحبی اهتمام داریم.در حالی که آن‏ها نیز تشكر از خداوند است، پس چرا به جا نمی‏آوریم  با این كه بسیار محدود  و اختیاری ا ست پس برای نماز فوائد بسیار زیادی مترتب است كه یكی از آن‏ها تشكر از خالق است و راه وصول به آن اقامه نماز است.